"La noche sugiere, no enseña. La noche nos encuentra y nos sorprende por su extrañeza; ella libera en nosotros las fuerzas que, durante el día, son dominadas por la razón" Brassaï.
Mirada universal de alcance personal.

luns, 31 de decembro de 2012

feliz 2013

Familia.
Praia.
Tonterías.
Risas.
Moitas risas.
Concertos.
Festas.
Festasas.
Amigos.
Bágoas.
Enfados.
Compras.
Viaxes.
Paseos.
Conducir.

Foi un ano diferente. Cargado de moitas e diferentes experiencias.
Os que sempre estiveron ahi, non fallaron; outros, esfumáronse.
Momentos para rir, momentos para chorar, momentos para estar ahí coas persoas que o merecen.

Foi un ano raro, quizais non tan tan tan tan aesrkjgakewrjg coma o 2011, pero non hai queixa.
Houbo de todo, e non me arrepinto de nada.

Estas son algunhas das fotos que "quedaron no tinteiro" este ano 2012. É dicir, que non sairon á luz



Eladio y Los Seres Queridos + Blows na Capitol

As poucas fotos do concerto que puiden rescatar do formateo do portátil e do mal tranpaso de arquivos pola miña parte. E dame rabia. Sairan perfectas...
Unha para saber e outra para aprender.

 BLOWS.


domingo, 30 de decembro de 2012

[29/52]



É o seu primeiro nadal, e o primeiro con nós.
Despois de escaparnos e darnos un gran susto (grazas ós que o atoparon por poñer carteis!), agora non imos deixar que marche nunca máis.

Bombón desexavos un feliz ano a todos! :)

[edición: endereitada]

domingo, 23 de decembro de 2012

[28/52]

o Paraíso existe., a photo by dance with somebody on Flickr.

Tiña ganas dunha foto así.
Gústame o resultado, ainda que foi un pouco "ás présas", no último momento, saíndo da casa de Xiana.
Comezando as celebracións navideñas con bo pe (CO BLOG Ó DÍA *_* ) con ganas dun novo ano...
Non quero dicir que este fora malo (que non) pero, foi diferente, e non logrou superar nó 2011 (pero aínda está a tempo).

Teño varias fotos "de nadal", e outras en mente, cando estean listas, aquí as veredes!

Con plans para o ano novo, seguirei informando! :)
Bo Nadal e próspero aninovo!
A disfrutar!


[edición: soamente a marca de auga]

domingo, 16 de decembro de 2012

[27/52]


Chove sobre mollado. E tanto. Pero non solo chove, tamén venta. Ou unha cousa ou a outra, pero todo xunto non, que fixemos para merecer esto eh? O venres cheguei mollada á clase e co paraugas roto. O MEU QUERIDO PARAUGAS :(
Tereille que pedir un novo ós Reis Magos jaja
Unha semana (máis) pasada por auga. Prefiro o frío, repito. Gracias.

Moitos bicos! :)



[edición: without]

domingo, 9 de decembro de 2012

[26/52]


O xoves 6, día da Concepción, ó non ter clase, meu pai decidiu ir visitar a Cidade da Cultura. Coincidiunos coa exposición de "Gallaecia petrea" e "Códices".
Era a segunda vez que a visitaba, esta vezx con algún coñecemento de "arte" e "arquitectura", e podo dicir que me chama á atención as liñas, tanto podes observar unha parece vertical que parece tocar o ceo, pero ós dous metros xa descende. A verticalidade e asensación de "infinito" é o que máis se pode ver nestes edificios, tanto no exterior, como no interios (como se observa nas fotos que vos ensino)
Ainda así, como repetiu miña nai ese día un millón de veces: "Cantos cartos tirados".

domingo, 2 de decembro de 2012

[25/52]


Comezamos a estudiar!  A ver o que sae!
Tres semanas, non máis. Bastante menos agobio que o ano pasado.

Un saúdo.


[edición: without]

sábado, 1 de decembro de 2012

playlist novembro

Love of Lesbian - Algunas plantas. (vicieime totalmente! E o que ten escoitar o cd sempre que conduzo *-*)
Ed Sheeran - Give me love.
Heredeiros da Crus - Non quero nada de ti.
Artic Monkeys - Mardy Bum.
Mäbu - De negro y amarillo. (Quero escoitar o resto do disco xaa!)
Eladio y los Seres Queridos - Al Himalaya.
Depedro - Diciembre.



En realidade é día 27 de decembro...faltan as fotos das semanas 25, 26, 27 e 28 e as do concerto de Eladio. Estas últimas non teñen remedio...mandaronme o pc a arrombar e formateáronmo...máis disgusto do que teño agora mesmo por esto non o ten ninguén, ainda así, farei unha MOI MOI resumida entrada cunhas 5 ou 6 fotos que dei salvado.
Antes de fin de ano intentarei solucionar o problema do almacenamento e subir as semanas atrasadas...prometido!
Un saúdo!

martes, 27 de novembro de 2012

Crítica musical: Eladio y Los Seres Queridos (I)

Concerto do día 24-11-12 na Sala Capitol, Santiago de Compostela.


Qué tranquilidade e que enerxía á vez.
Pouca xente, pero a suficiente. A mellor compañía posible.

Nunca escoitara ós Blows e foron os teloneiros perfectos. Gustoume moito a súa música distorsionada e as súas letras. Recordaronme a un grupo que tocaba por aquí hai uns tres anos, e eu non faltaba a ningún dos seus concertos, pero bueno, esa é outra historia.

Unha vez máis Eladio e os seus seres queridos volveron a animar unha noite máis.
A primeira vez que os vin foi no PortAmérica, e apenas os coñecía (soamente dúas cancións El tiempo futuro e Non quero perdelo, as mellores quizais) pero disfrutei o mesmo. Ainda así, a tranquilidade respirouse en todos os concertos, ó igual que o sábado na Capitol.
Creo que son unha das poucas persoas do mundo que opina que a cantidade de xente que acude ós concertos non marca a calidade das bandas, sobre todo, porque ata as mellores bandas do mundo pasaron por salas pequenas e concertos reducidos, e espero que no caso de Eladio y Los Seres Queridos sexa así. Creo que hai moito potencial e poden chegar a ser os próximos Vetustos ou Lesbianos; de feito están en proceso. Con esto non os estou infravalorando, NIN MOITO MENOS, máis ben todo o contrario.
Como xa comentei na crítica a Vetusta en Amio, as bandas non coñecidas (para min) son as mellores, xa que non están baixo contrato dunha gran discográfica nin se ven obrigadas nin presionadas a escribir e compoñer un disco cada ano, pero sen embargo son as que teñen menos seguidores. Realmente, a miña opinión baséase no que lle ocorreu a outros grupos, e Guns and Roses é o mellor exemplo, o recoñecemento mundial causoulles tanto furor ós seus compoñentes que acabaron tendo conflitos internos, deixando a Axl Rose como único compoñente inicial da banda. Quero dicir con isto que ás veces é mellor que as bandas non se coñezan, ou que non se compromentan con unha gran discográfica para non perder a esencia inicial (ainda que tamén é bo que se reinventen e que de vez en cando cambien de aires, sempre sen defraudar ós seguidores, que ó fin e ó cabo somos os que mandamos). En fin, que acabo criticando a todo o mundo en lugar de crear críticas constructivas.

O ambiente na Capitol era estupendo. Era a primeira vez que ía alí e encantoume. É un espazo reducido pero o son é fantástico, nada que ver cos exteriores.

En resumen, unha vez máis volvémonos namorar coa preciosa voz de Eladio Santos e coa música dos seres queridos. Un set list fabuloso onde non faltou Miss Europa (que seconvertiu en todo un himno pese a que os seres queridos dixeron que nun principio a consideraban un pouco "ñoña" jaja, e que eramos nós quen facíamos que non fora así, nós fixemos desta canción todo un himno, como eles afirmaron), Pedimos perdón, Con el corazón en la mano nin Las madres están cansadas (que lla dedicaron ás súas nais e a todas as nais!).
O momento máis fermoso da noite chegou cos primeiros acordes de Non quero perdelo (sempre emotiva) e acto seguido El tiempo futuro.

O mesmo Eladio dixo que estaba emocionado de ver como a xente acudía a velos pese a non ser os teloneiros doutros artistas (como Vetusta Morla) e que enchen salas por eles sós e non polos outros. E así é como ten que ser. Na nosa man está.
Foi un bo concerto, intenso e tranquilo e sempre emotivo, sen perder a costume con estes seres queridos.


Ás veces a tranquilidade en concertos coma este, fai que me anime a loitar coa cámara en modo manual e conseguir unhas fotos fermosas :)

pd: (nos próximos concertos, intentarei facer os setlist, aínda que soe ser complicado jaja)

domingo, 25 de novembro de 2012

[24/52]





Tarde, moi tarde (sábado), tiven que estudiar e teño problemas varios co ordenador...
Neste momento non teño capacidade para subir máis fotos a blogger e non sei como vou facer...non quero acabar co blog :(
Espero poder solucionar esto canto antes, e se se retrasa e logro solucionar este problema subirei as fotos pertencentes a cada semana e as do concerto.

A foto saqueina o sábado 24 á saída do concerto de Eladio y Los Seres Queridos na Capitol, xa que fomos dar unha volta pola zona vella e namoreime, é fermosa.
Está en modo manual, xa que saía do concerto e olvideime de cambiar, pero quedou perfecta así.

Un saúdo (Espero volver canto antes coas fotos, pero mentres, seguirei cos playlist e quizais algunha reflexión. E no Flickr, por suposto!), a disfrutar ! :)



[edición: redimensionada para que collera e endereitada]

domingo, 18 de novembro de 2012

[23/52]



Comezamos a estudiar. Eu podo!
Sen présa pero sen pausa.


[edición: without]

sábado, 17 de novembro de 2012

Xoel López en Pontevedra

Concerto do venres 9 de novembro de 2012 no Pazo da Cultura, en Pontevedra.


venres, 16 de novembro de 2012

Crítica musical: Xoel López (I)

Concerto do día 09-11-12 no Pazo da Cultura, Pontevedra.


As butacas do auditotio do Pazo da Cultura de Pontevedra baleiráronse para entregarlle un enorme aplauso a este magnífico artista. Todo o auditorio (cheo ata a bandeira por certo) en pe. El mesmo nos animou a levantarnos para que cantáramos a coro con el e ó son da súa banda. Eu rebulía no asento, non aguantaba máis, era incapaz de estar tanto tempo sentada con esta música soando. E en pe estivemos ata que rematou. Ninguén quería que se fose. Volveron soar os típicos cantos de "Xoel, Xoel, Xoel" tan acostumada a escoitalos xa, que ás veces, estando na casa, e sen decatarme ata os canto.

Nunca vira un concerto en "formato auditorio". Pero a acústica é perfecta, o son é espectacular, e soamente saquei unha conclusión: todos os concertos deberían ser así. Nin a tipica persoa alta diante de ti, que che incordia todo o concerto e non che deixa ver; nin as grupis berrando cada unha das palabras das cancións a grito pelado, nin nada que se interpoña. Soamente os sentidos enchufados. A música de Xoel fai sentir. As letras son profundas, poesía en estado puro.
Gocei dunha fantástica cuarta fila (ainda que con un moño diante fastidiandome as fotos jaja) e estiven a un metro de distancia cando se levantou todo o mundo e nos acercamos ainda máis ó escenario para cantar nos bises esta mesma canción (A un metro de distancia) e El hombre de ninguna parte que foron as dúas últimas.
Un detalle moi bonito dunhas rapazas do público foi regalarlles un ramo de claveles vermellos, e Xoel púxose a repartilos entre os membros da banda. E polo que lin en twitter, foi algo que lles gustou moito (e a quen non!).

A única intervención da noite foi a de Félix Arias, a outra metade que xunto Xoel López forman Lovely Luna, un dúo de música folk formado en 1997. As súas voces e as súas guitarras eran suficientes.
Tamén soaron cancións de Deluxe, o antigo nome artístico de Xoel; tanto do disco "Fin de un viaje infinito" como de "Reconstrucción".
Faría unha enorme lista coas cancións que máis me gustan, pero non sabería elexir, poñería todas; todas teñen algo que as fai especiais. Ainda así, escoitar os primeiros acordes de Gigante foi un subidón de adrenalina: "será mejor tener cuidado, será mejor tendré cuidado".
Todas elas transmiten algo, todas elas teñen algo significativo...
- "Encontrarás algo mejor, encontraré algo mejor".
- "El amor no es lo que piensas".
- "Morir es aprender a esperar y vivir, vivir es aprender a ver en la oscuridad".
- "Y no me da la gana de pensar que nada es para siempre".
- "Bésame en la noche más oscura y acaríciame con tus versos tristes".
- "Pero como puede haber alguién tan ciego para dejar escapar un amor así".
- "¿Qué es lo que está pasando? Está pasando una vez más".
Todo me transmite. É alucinante.
E o novo disco é fermoso. O título xa o di todo "Atlántico". "O noso océano" como ben dixo Xoel.
As cancións son puro amor: El asaltante de estaciones, Caballero, La boca del volcán, Por el viejo barrio, Buenos Aires, Desafinando amor, Joven poeta...e xa non falar da enorme Tierra.
Durante o concerto Xoel comentou que sempre lle preguntaban porque non solía tocar Joven poeta. Eu realmente fágome a mesma pregunta, é unha das que máis me gustan. Pero unha vez máis repito que son incapaz de elexir unha sola.

Admitirei que coñecín a Xoel López por casualidade, no Vigo Transforma do 2011. Eu iba expresamente por Vetusta Morla, pero Xoel López foi un dos artistas que máis me chamaron a atención xunto con Catpeople e Los Campesinos!. Ós outros non tiven ocasión de volver a velos (a Vetusta si! jeje) pero tres concertos despois, Xoel realmente, non defrauda. A súa música, ó contrario que a de moitos artistas internacionais, soa mellor en directo que no disco, e eso é algo de agradecer neste momento no que se manipulan todas as gravacións e que o producto final non ten nada que ver nin coa música nin coa voz dos artistas. Realmente, non podo queixarme; nunca fora a ningún concerto, o primeiro foi ese Vigo Transforma, e todas as bandas que tiven oportunidade de ver e escoitar son moito mellores en directo. MOITO MELLORES.

E unha vez máis, enfádome e teño que volver berrar, esbarafundar, soamente. Non por nada, se non pola xente. A xente critica sen saber.
- ¿De quién es el concierto?
- De Xoel López.
- Ni idea, ¿debe ser conocido en su casa a la hora de comer, no? jajaja
A min non me fai gracia. Ningunha. Se non coñeces, se non che gusta, RESPETA. É o mínimo que se pode facer. E con isto acabo, se non en lugar de falar da música de Xoel, falo da sociedade, e non é o que máis me apetece.

Xa para rematar, pídolle a Xoel e á súa banda que sigan así, que esto non foi máis que un comezo e que espero volver a gozar coa súa música dentro de moi moi pouco, á volta dese estadío polas Américas.
Dende este lado do Atlántico, estarei esperando.

domingo, 11 de novembro de 2012

[22/52]



Outra semana máis esperando para un venres perfecto. E un fin de semana mellor.
Con outro concerto máis en mente (probablemente o último deste ano). Con moitos plans na cabeza, e con moitas cousas que facer e levar a cabo.

Próximamente crítica (voume afeccionar a isto, creo) e as fotos do concerto.


Que sexades felices :)



[edición: without]

domingo, 4 de novembro de 2012

[21/52]


Quen dera que todas as semanas fosen así de curtas!
Foto do luns, mentres preparábamos a cea. Sen edición e en modo manual para capturar mellor a lúa (non acadei o efecto desexado)
Sen embargo, fotografei a lúa máis de preto (co obxetivo 55-200mm), e quedou bastante mellor:

domingo, 28 de outubro de 2012

[20/52]

paxariños *-*

Foto de onte ó medio día. Levanteime correndo da mesa para ir a pola cámara e inmortalizar os paxariños voando, pero non acadei o resultado desexado. Aínda así, gústame.

(Tarde mal, e arrastro.)


[edición: without]

venres, 26 de outubro de 2012

mércores, 24 de outubro de 2012

Vetusta Morla en Amio.

Fin da xira "Mapas" en Galicia. Último concerto en formato eléctrico da xira. Eladio y los Seres Queridos de teloneiros.

Pese a que as fotos son malísimas (fallo meu, que tiña a sensibiliade do obxetivo desactivada), puiden rescatar unhas cantas (das máis de 500 que saquei no concerto) e espero que sexan do voso agrado, e que aceptedes as miñas disculpas.

A disfrutar!


ELADIO Y LOS SERES QUERIDOS.


domingo, 21 de outubro de 2012

[19/52]


Unha semana que pasou agardando pola mellor tarde-noite do outono.
Espero que noites así se sigan repetindo moooooooooooito tempo máis. E con máis compañía (Sary tequeremosssssssssssssssss).
Podedes ler unha "pequena" crítica sobre Vetusta Morla e a súa música nesta entrada.
Trátase dunha crítica para a xente que non coñece Vetusta Morla como debería.

A disfrutar!



[edición: without]

Crítica musical: Vetusta Morla (I)

Los días raros.
Boca en la tierra.
Cenas ajenas.
Copenhague.
Un día en el mundo.
Escudo humano.
Baldosas amarillas.
Maldita dulzura.
En el río.
Valiente.
Saharabbey Road.
Canción de vuelta.
Autocrítica.
Rey sol.
Mapas.
El hombre del saco.
Mi suerte.
Lo que te hace grande.
Sálvese quién pueda.
La cuadratura del círculo.

(setlist)



Concerto do día 19-10-12 en Amio, Santiago de Compostela.


Sen palabras.
É o único que podo dicir. Morte a todas aquelas persoas que din que Vetusta Morla é un grupo que non vale para nada, que a súa música é unha merda e morte tamén para os que din que non dan caña. Ríome. Na casa, escoitando o disco transmiten tranquilidade incluso coa canción máis cañera, pero en directo non teñen nada que ver. Parecen 20 persoas en lugar de 6. Que che fan saltar, vibrar de emoción coa máis lenta das súas cancións. Incluso chorar. Dano todo. Saltan e disfrutan tanto ou máis que os que estamos entre o público; batendo en bidons, saltando, tirando microfonos, monitores de son... Esto é o que os fai diferentes, e sobre todo, especiais. Porque non é doado conseguir que un recincho cheo de xente estea durante dúas horas saltando e gritando sen parar. Só eles o conseguen.

En cambio hai cousas que non me gustan dos seus concertos, cousas que vin en todos ós deles que fun. O peor e que non ten nada que ver con eles, nin coa súa música. O que non me gusta é a xente. O público. Pode resultar moi superficial, pero, dame a sensación de que estou nunha "Madrid/Santiago/Vigo/Nigrán fashion week" ou en calquera evento dedicado á moda. Na miña opinión, a un concerto vaise a pasalo ben pero soobre todo a disfrutar da música. Noncreo que sexa necesario ir tan arreglados como vai algunha xente. É unha simple opinión. Opinión persoal.

E aqui chegan os medos. Un dos medos que sinto eu persoalmente en relación a Vetusta Morla e que creo (e non quero) que a figura de Pucho se convirta en algo "intocable". Digo esto por certas intervencións tanto en medios (na televisión de Galicia, este sábado) como en outros concertos. En Nigrán, no festival PortAmérica participaron con Depedro, pero Pucho non; foi David, o batería (e non se cantou "Diciembre", cousa que me extrañou bastante...); incluso o mesmo venres, con Eladio y Los Seres Queridos, quen interviu foi Jorge González, o percusionista, tocando "Con el corazón el la mano". 
Para a miña opinión ningún deles é máis importante que os outros, é dicir, son 6 persoas e cada unha delas aporta o seu gran de area para que sexa posible o que fan. Pucho é a voz. É o que máis interven, o que máis exposto está ó publico; por dicilo de algunha maneira, é o punto final, a guinda do pastel, o nexo de unión de música, voz e sentimentos. é quen da a cara, quen "namora" coa súa voz. Sei que é algo inebitable, que pasou (John Lennon e os Beatles, Jim Morrison e os Doors, Freddie Mercury e Queen, Ian Curtis e Joy Division, Kurt Cobain e Nirvana, Mick Jagger e os Rolling...) e está pasando actualmente (Matt Bellamy e Muse, Tom Yorke e Radiohead, Chris Martin e Coldplay, Jared Leto e 30 second to Mars...).
Pero polo contrario, hai outras bandas nas que este liderado do vocalista non é tan notable, ou simplemente non existe, como por exemplo nos Red Hot Chili Peppers, e ata me atrevería a dicir que nos Ramones tampouco pasaba. É dicir, nótase unha unión, que todos son necesarios. Claramente en Vetusta Morla son todos necesarios, tanto polo aporte individual que dan cada un deles á súa música como o traballo en común, que é o que realmente chega a nós. Esta condición de lider que creo que Pucho está adquirundo somos os fans, pero sobre todo as "grupis". Chicas que van ó concerto a gritar "Pucho guapo / Pucho te queremos / Pucho cachondo" e demáis piropos. Vamos a ver, si, Pucho é guapo, canta ben, namoranos a todas. E? Son un grupo, non é un solista. Por favor, vaiamos a algo máis que a chamarlle guapo ó cantante, por favor, que para eso idevos a un concierto de Justin Bieber e derivados.
Ligadas a estas "grupis" están tamén a típica xente que vai ó concerto por non quedar na casa, e están pasmados, sen moverse, sen disfrutar, sen sentir... Ainda que poida que esa sexa a súa maneira de disfrutar, non sei.

Ainda así, outra cousa que me dá máis medo ainda é o tan rápido final da xira "Mapas", tendo en conta que o disco saiu o ano pasado. Quero referirme con isto, ó meu medo a que Vetusta Morla deixe de ser o grupo que ata agora coñecíamos, que cambie a súa música. Espero que sean cousas miñas e esto non pase, POR FAVOR.

Xa para rematar concluo dicindo que fun a catro concertos deles, e sigo con ganas de repetir. Non hai palabras para describilos.


En breves subirei aqui as fotos, mañán, ou pasado; sen moita présa.
Un saúdo. Que disfrutedes. (creo que me vou dedicar a facer críticas deste tipo...)

venres, 19 de outubro de 2012

fvnaedlkfvnaekfv

buuuuuaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
mimá
mimáaaaa
uffff

domingo, 14 de outubro de 2012

[18/52]

como chove miudiño

Unha semana pasada por auga. Escampounos para o xoves e para o fin de semana, e ainda menos mal. Esta semana máis e mellor (disque), pero por agora ainda non empezamos...a ver como acaba esto. Pero sigo dicindo, prefiro o outono e o inverno. Frío! (A chuvia non, claro)
En modo manual, experimentado coa exposición e a velocidade de obturación. E para variar, sen edición. A figura (pero sobre todo a sombra) do home co paraugas fascíname *-*

Saúdos! :)


[edición: without]

domingo, 7 de outubro de 2012

[17/52]

moving, a photo by dance with somebody on Flickr.

Había tempo xa que tiña ganas dunha foto así, e ata agora non tiven a oportunidade.
Esta vez tiven que editala un pouco para que acadara o resultado que eu desexaba.
Empeza outra semana máis.


Proximamente: Xoves11 / ELADIO Y LOS SERES QUERIDOS & VETUSTA MORLA / XOEL LÓPEZ *-*


Un saúdo.


[edición: oscurecido]

sábado, 6 de outubro de 2012

Festivalo 2012

Venres 28 de setembro.
Unha noite agradable ó lado das mellores persoas. E da música axeitada.


SECHO Y LOS INVISIBLES.


luns, 1 de outubro de 2012

playlist setembro

Lykke Li - Possibility.
Zahara - Mariposas.
The XX - Angels.
Love of Lesbian & Zahara - Lucha de gigantes.
Secho y los Invisibles - Uña e carne.
Medomedá - Un polvo botábao.


Concerto de Medomedá e Secho y los Invisibles (cada vez máis invisibles) o venres pasado no Festivalo en Manselle. Resistencia e aleghría !
(proximamente: Entrada coas fotos do festivalo)

domingo, 30 de setembro de 2012

[16/52]


Dúas semanas de "vida nova". Non hai queixa. A gusto con todo e con todos.
Foto sen editar (vivo sen ningún programa de edición decente no novo pc, menos mal que Martín vai trapichear con algún! Graciaaaaaaaaaaaaaaaas!).
O ceo santiagués estivo moi fotoxénico estos días, non puiden evitalo jaja

Vivo con ganas de novas experiencias. Con ganas de mimos, estou moi cariñosiña.
(Debe ser o outono)

Un saúdo!


[edición: without]

domingo, 23 de setembro de 2012

[15/52]


Non hai máis que dicir que: BENVIDO SEXAS OUTONO!
Xa tiña ganas de chuvia, frio e vento. E incluso de comezar as clases, si, pode que estea tola.
Sacada hai uns vinte minuos.

Que disfrutedes do outono, eu fareino :)



[edición: without]

luns, 17 de setembro de 2012

Feirón Mariñeiro, Rianxo.

O xoves fun ata Rianxo con Laura, meu irmán e miña nai a dar un paseo polo Feirón Mariñeiro que celebran todos os anos durante as festas da Guadalupe. Este ano estaba ambientada no ano 1912.

Ali encontrámonos con jaiteiros, artesáns, algúns coñecidos e numerosas actividades na rúa.



domingo, 16 de setembro de 2012

martes, 11 de setembro de 2012

domingo, 9 de setembro de 2012

[13/52]


Ten gracia porque volvo a facer a entrada con retraso (hoxe, martes :\).
O luns, meus pais leváronnos ata a praia fluvial de Vilarello, que queda xusto enfrente da miña casa, pero do outro lado do río. Saliron unhas fotos fermosas (unha pequena mostra na seguinte entrada) e aprobeitando que estaba cas rapazolas retrateinas e elas tamén.
María estaba intentando tocar os muxos, saqueille esta foto sen que se dera conta. Cando estaba editando (esta vez si! pero só o b&n) deime conta que esta foto era igual a unha que vira eu ó principio da miña andanza por flickr (ESTA FOTO) e que engadira a favoritas, cambiando obviamente a edición que a outra e mooooooooooooooito mellor que a miña, que é un simple b&n; pero creo que xa expliquei máis de unha vez que me gustan as fotos simples e levemente editadas.

Despois do luns non volvin tocar a cámara. O martes foi de descanso e o mércores fun a exame de conducir. APROBEI. Son unha novel, que contenta estou :D

E así foron pasando os días...e sen darme conta a entrada volve tarde outra vez, sintoo. Prometo ser máis "puntual" a próxima vez.

Un saúdo. A disfrutar :)



[edición: b&n]

domingo, 2 de setembro de 2012

[12/52]


O domingo antes de marchar para a festa a lua e o río volvéronse aliñar.
Levo 15 anos vivindo aqui, e cada día sorprendome máis. Creo que vou acabar cansando con estas fotos, pero e que a min encántanme *-*
Foron unhas festas extrañas, non igual de alucinantes que as do ano pasado, pero coa mellor compañía sempre acaba sendo todo perfecto :)


Un saúdo!

(Sei que esto chega tarde, perdoade, foi un fin de semana mooooi atarefado!)



[edición: endereitado]

sábado, 1 de setembro de 2012

domingo, 26 de agosto de 2012

[11/52]


Hai un punto nesta foto na que non se distingue onde remata o río e comeza a néboa, iso faina máxica; gústame moito. Sen edición.
Unha semana pasada por auga, parece mentira que esteamos en agosto! :\
Toca máis festa...e o próximo finde IMO.
AS FESTAS DE IMO. Que ganas! :3

Que sexades felices.



[edición: without]

domingo, 19 de agosto de 2012

[10/52]


Sorprendentemente, esta semana non collin a cámara na man. Bueno si, onte, pero nada decente, fotos cos amigos solamente.

domingo, 12 de agosto de 2012

[9/52]

Praia das Cunchas, Rianxo.

Nunca fora tanto á praia a Rianxo coma este ano, grazas ós nosos chófers Martín e Pablo (gracias!).
Esta semana estivo cargada de plaia e sempre coa mellor compaña ;)
Onte festa con eles e esta noite toca Pontevedra ou casiña a durmir!
En contra dos meus pronósticos, este verán está sendo magnífico, a punto de superar o do ano pasado!

Un saúdo, que sexades felices.



[edición: without]

domingo, 5 de agosto de 2012

[8/52]


Esta semana a lúa deixouse ver dunha maneira especial por Imo. Estaba preto, e moi fermosa. Non puiden resistirme.
Gústame o reflexo da lúa no río *-*

Un saúdo. Que sexades felices ;)



[edición: without]

xoves, 2 de agosto de 2012

playlist xullo

Xoel López- El hombre de ninguna parte.
Eladio y los seres queridos - Non quero perdelo.
Love of Lesbian -  Club de fans de John Boy.
Ivan Ferreiro - Farenheit 451.
Vetusta Morla - Autocrítica (teño que admitir que me sorprenderon moitísimo cantando esta canción no concerto, non ma esperaba !)
Corizonas - Wish you were here (Pink Floyd cover).


Hoxe (ou mañá, todo depende do tempo que dispoña) esto cambiará de imaxe. Farei algun que outro cambio, posto que creei outro blog. Este será unicamente para a fotografía e os playlist e o novo será expresamente para a poesía. Certo é que neste blog hai moitas entradas con poemas, pero non vou andar dun lado para outro con esto, ainda que sería o máis axeitado.
 Fago todo isto grazas ós consellos de meu pai, que disque teño que facer que a xente me coñeza...crearei tamén unha páxina en facebook (pero eso máis adiante).
Un saúdo!

mércores, 1 de agosto de 2012

PortAmérica 2012, Nigrán

Dúas semanas despois, aqui están as fotos dos concertos ! (por fiiiiiiiin!)

- DÍA 1.
XOEL LÓPEZ.


domingo, 29 de xullo de 2012

[7/52]

ai Sara, Sara, Sariña, ai Sara ti es a miña !


Unha semana cargaaaaaaaada de emocións (e festas!). Laurecha regresou de Reino Unido con uns regalos faaaaaantáasticos (que igual ensino nunha entrada *-*  ), saín por primeira vez a Santiago no Apóstolo (na foto, antes de sair do piso, preparándonos. Noite perfecta coas persoas perfectas), o venres cea cos amigotes e o resto do fin de semana compartino con Laurecha e Sariña.
Non hai moito más que cotar, oxalá que todas as semanas fosen así. E esta que ven, máis e mellor ! :)


- Pendente unha entrada coas fotos dos concertos (non tiven teeeeeempo :\ )
- Flickr abandonadísimo...a ver se subo algo esta semana...

Un saúdo, que sexades felices :)


[edición: b&n e pequeno retoque do contraste]

domingo, 22 de xullo de 2012

[6/52]

Anoitece en Nigrán.

Fin de semana na primeira edición do festival PortAmerica en Nigrán (para o ano gustaríame repetir). Tres días de música con Xoel López, Iván Ferreiro, Eladio y los seres queridos, Julieta Venegas, Love of Lesbian, Depedro, Corizonas e para rematar os enormisimos Vetusta Morla, que nunca defraudan (3 concertos deles nun ano jeje).

domingo, 15 de xullo de 2012

[5/52]

Que homiño máis juapo :')
Luns festa, mércores cumpreanos de Lois e hoxe comunión.
Pero a foto desta semana vai dedicada a el. O mellor do mundo. Faise un home, 10 anos xa...ainda parece que foi onte cando me dixeon que ia ter un irmán e eu non o cría...aaaaaiiins!
Deixo aqui un par de fotos máis da festa de cumpreanos de Loisín :)

domingo, 8 de xullo de 2012

[4/52]

Amencer no Ulla.

Típica foto que se vai repetir mil veces. Esta vez un amencer. Tiven que madrugar para facer as prácticas, e levei unha gran sorpresa ó ver isto pola ventá, e tiven que ir correndo a pola cámara, non puiden resistirme.
Esta semana si que non toquei a cámara; viaxes ó veterinario co can, prácticas, siestas que duran toda a tarde...desembocaron nun venres cargado de festa e nun sábado cumpleañero (todo en compaña de Sara).
Esta semana que entra comezo con festa e remato con unha comunión. A ver o que sae.

Un saúdo, que sexades felices.

(sempre con présas...)



[edición: without]

domingo, 1 de xullo de 2012

playlist xuño

Florence and the Machine - Breath of life.
Xoel López - De piedra y arena mojada.
Vetusta Morla - Año nuevo.
Zahara - Piscinas en verano.
Ed Sheeran - Kiss me.
Love of lesbian - Allí donde solíamos gritar.
Rssian Red - The sun the trees.




(mañán é día dous)

[3/52]

Rianxo.

Outra semana sen descanso. Entre praia, viaxes á Coruña a arreglar papelers, festa etc, apenas collín a cámara.
Esta foto saqueina o luns de volta da praia, e outra vez máis (para variar) non está editada.
Creo que o verán está empezando ben. Como eu o desexaba, pero para superar ó verán pasado, falta moito ainda.

Un saúdo!



[edición: without]

domingo, 24 de xuño de 2012

[2/52]

Praia de Tanxil, Rianxo.

Esta semana porfin chegou o bo tempo, e esperemos que tarde en marchar. Fun á praia cos amigos e saquei varias fotos decentes. Elexín esta por petición de Laura, que a sacou ela (gracias!).


Un saúdo, e que sexades felices.



[edición: without]

domingo, 17 de xuño de 2012

[1/52]

tengo todo el viento apuntando a mi favor, a photo by dance with somebody on Flickr.

Comezo co tempo xusto!
Esta semana foi mooooooooooooooi extresante entre autoescola, ir e vir a Pontevedra...apenas tiven tempo de coller a cámara na man. Excepto hoxe. Un paseo do máis agradable cos amigotes por Padrón tivo como resultado algunhas fotos decentes. Elexin esta simplemente porque me pareceu a máis adecuada para comezar co proxecto. As fotos do Ulla van ser moi frecuentes aquí, sobre todo cando non teña tempo nin para salir da casa.
Non ten ningún tipo de edición esta foto, gustabame así, "tal cual".
O máis destacado, serían os reflexos tanto de árbores coma de nubes no río, que persoalmente, encántanme; e tamén a posible división vertical que se pode facer da imaxe, correspondendolle á parte esquerda unha zona máis escura e á dereita unha zona cargada de luz e co ceo azul.

Ainda que un pouco tarde, dou por comezado o proxecto.
Un saúdo, que sexades felices! :)



[edición: without]

domingo, 10 de xuño de 2012

52 weeks project

POR FIN REMATOU TODO!
Estou libre xa!
Volvo. Volvo con ganas.
Con ganas de verán. E con un millón de proxectos en mente.

Entre todos estes proxectos, o que máis me ilusiona é a intención de comezar un proxeco 52 semanas, e espero ser quen de rematalo. Intentarei dedicar os domingos a este proxecto, no que se refire a descargar as fotos no pc, editalas (as que o necesiten), elexir a destacada da semana e cargala aqui. Contarei tamén unha "breve historia" relacionada coa foto e o momento e o lugar na que foi sacada.
Enserio, teño moitas ganas de todo. O próximo domingo publicarei a primeira foto do proxecto!

E por suposto seguirei tamén cos playlist e cos poemas (que están algo esquecidos últimamente, pero tranquilos, sigo creando, experimentando. Antiadas).Tamén continuará a miña andanza por FLICKR, ata que remate o límite de fotos.

Un saúdo, que sexades felices! :)

martes, 1 de maio de 2012

playlist abril

(un mes non demasiado positivo...)


La fuga - Abril.
Jason Mraz - I won't give up.
Zahara - Olor a mandarinas. 
Mando Diao - How we walk.
The Kooks- Junk of the heart.
Xoel López - Joven poeta.
My friendly ghost - La isla.



(Con pouco tempo para escoitar música. Con pouco tempo para todo. E o que queda...Supoño que esto estará esquecido, polo menos ata xuño...intentarei facer entradas ainda que sexa soamente cos playlist, pero dudo que teña tempo para seguir escoitando música, pero intentarase.)


pd, sigo amando.

domingo, 8 de abril de 2012

...

(esquecer a alguén que che fai lembrar)


sempre e mais despois.

luns, 9 de xaneiro de 2012

18 anos.

216 meses.
936 semanas.
6570 días.
157680 horas.
9460800 minutos.
567648000 segundos.
Moito tempo para querer, sorrir, coñecer, bicar, admirar outros 349365398 verbos máis que agora non se me ocorren.
Grazas por uns marabillosos 18 anos, oxalá que todo siga sendo así.